ជនជាតិភាគតិចព្នង ប្រាប់​រូបមន្ត​​ធ្វើ​មេតំបែរ​​តាម​ធម្មជាតិបិត​ស្រាពាង​ បន្ត​​ប្រពៃណី​​ពី​ដូនតា

ការបិតស្រាពាង គឺជាទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី និងជាអត្តសញ្ញាណមួយរបស់បងប្អូនជនជាតិដើមភាគតិចព្នង​ ដែល​នៅតែរក្សា​បន្តធ្វើជាលក្ខណៈគ្រួសារ ទោះបីតិច ឬច្រើន ទៅតាមគ្រួសារនីមួយៗ។

ជាក់ស្ដែង ពលរដ្ឋរស់នៅភូមិស្រះ ឃុំថ្មី ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ ជាជនជាតិដើមភាគតិចព្នង នៅតែរក្សាបាននូវទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីតពីដូនតា​ក្នុងការ​បិតស្រាពាង ដើម្បីត្រៀមទុកសម្រាប់ពេលមានកម្មវិធីសែនព្រេន និងជួបជុំសាច់ញាតិ​បងប្អូន​។

លោក នឹម ធឿន ជនជាតិដើមភាគតិច ព្នង រស់នៅភូមិស្រះ បានឲ្យដឹងថា រៀងរាល់ឆ្នាំលោកតែងតែបិតស្រាពាងទុក មិនតិចជាងពី ១ ទៅ ៥ ពាងទេ សម្រាប់ទុកពេលមានកម្មវិធី សែនព្រេនពេលប្រមូលភោគផលស្រូវ សែនជង្រុក កម្មវិធីឡើងអ្នកតា និងសែនចំការ ពេលចុះដាំដុះដំណាំឡើងវិញ ហើយមានពេលខ្លះក៏មានការកម្មង់ឲ្យបិតយកទៅកម្មវិធីផ្សេងៗ​ផងដែរ តាមតម្រូវការរបស់បងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ។

លោកបានរៀបរាប់ថា ស្រាពាងបច្ចុប្បន្ននេះ ការបិតមានច្រើនយ៉ាង អ្នកខ្លះបិត​ដោយប្រើមេតំបែរទិញពីផ្សារ។ ដោយ​ឡែកសម្រាប់រូបលោកវិញ គឺប្រើប្រាស់រូបមន្តធម្មជាតិតពីដូនតា ដោយប្រើគ្រឿងផ្សំសម្រាប់ធ្វើតំបែររួមមាន៖ វ័ល្ល​ឈើ​ឯម ដើមឈើឯម ឫសស្មៅក្រវិលជ្រូក ស្លឹកដើមស្នាក្របី ម៉ើមអណ្ដេង ម្រេច ខ្ទឹម យកមកបុកលាយជាមួយអង្ករ ដើម្បីធ្វើមេតំបែរ រួចទុកឲ្យឡើងមេ រួមហើយយកទៅលាយជាមួយចាយនិង​អង្កាម យកទៅផ្ទំទុករយៈពេលកន្លះខែ ឬមួយខែ តាមចំណង់ចំណូលចិត្ត នោះនឹងអាចយកមកផឹកបានហើយ។

លោកបានបញ្ជាក់ថា ការបិតស្រាពាង្គពីមេតំបែរទិញពីផ្សារ និងមេតំបែរផ្សំឡើងពីធម្មជាតិ គឺមានរសជាតិខុសគ្នា។ ស្រា​ពាងបិតពីមេតំបែរធ្វើឡើងដោយខ្លួនឯង ទឹកខាប់ ក្លិនឈ្ងុយឆ្ងាញ់ មានរសជាតិផ្អែមឡមៗ និងផឹកទៅមិនឈឺក្បាល។ ចំណែក ស្រាពាងបិត​ពីមេតំបែរទិញពីផ្សារ ទឹករាងថ្លា ក្លិន​អត់សូវឈ្ងុយ​ និងផឹកទៅធ្វើទុកឈឺក្បាល៕

អត្ថបទ៖ ប្រុញ វិធិន