ខ្លះៗជុំវិញពាក្យជួរសម្បួរដែលជាជំងឺផ្លូវងងឹតក្នុងជំនឿខ្មែរ

តើអ្នកជឿលើរឿងអប្បិយជំនឿ មន្តអាគមខ្មោចព្រាយបិសាចដែរឬទេ? បើជឿ តើជឿដល់កម្រិតណាដែរ? ចុះអ្នកធ្លាប់ឮអំពីជំនឿទាក់ទិននឹង ជំងឺជួរសម្បួរ ដែរឬអត់?

ខេត្តតាកែវ និងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ត្រូវបានគេជឿថា បន្សល់ទុកនូវជំនឿ ព្រមទាំងគ្រូខ្មែរដែលកាន់តំណមមន្តអាគមអូមអាមច្រើន។ ចាស់ទុំនៅខេត្តទាំងពីរ បានបង្ហើបពីករណីជួរសម្បួរដែលស្ដាប់ទៅគួរឲ្យព្រឺព្រួចអំពីរឿងនេះ។

ជួរសម្បួរ ជាឈ្មោះគេហៅសម្រាប់ជំនឿអរូប ហើយឈ្មោះនេះខុសៗគ្នាទៅតាមតំបន់ ដូចជានៅកំពង់ស្ពឺ គេហៅ សម្បួរជួរ នៅកំពង់ធំគេហៅថាឆ្នួរ នៅផ្នែកខ្លះនៃខេត្តតាកែវគេហៅថា ជួរសម្បួរ នៅប៉ែកពាយព្យគេហៅខ្មោចចាស់ទុំ ឬខ្លះហៅថា ខ្មោចជួរចម្បួរ។

ខែ្មរយើងនៅមានជំនឿមុតមាំណាស់រឿងវិញ្ញាណខាងឪពុកនិងម្ដាយ។ គេជឿថា ព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់ដូនតាបុព្វការីជន ឬញាតិសណ្ដានទាំងឡាយក្នុងគ្រួសារនីមួយៗ រមែងតែងតែនៅវិលវល់មកជួយថែរក្សាអ្នកជំនាន់ក្រោយ។

អ្នកជួរសម្បួរនឹងរករឿងបណ្ដាលឲ្យមនុស្សណាមួយឈឺ អាចខ្លះរហូតដល់ស្លាប់ក៏មាន បើគ្រួសារនោះពុំព្រមរកវិធីសែនព្រេនសុំខមាទោសទាន់ពេលវេលា។

តំបន់ខ្លះគេហៅថាជាជំងឺទាស់ចាស់ទុំ ជំងឺតំណ និងខ្លះទុកជាវិញ្ញាណខ្មោចក្នុងគ្រួសារដែលមាន អំណាចខ្លាំង ពេលមានចំណីចំណុកមិនត្រូវរំលងភ្លេចគិត ដាក់ឧទ្ទិសសុំសុខសប្បាយជានិច្ច ជាកាលរៀងមក៕

អត្ថបទ៖ សន្យា

ដកស្រង់៖ សៀវភៅ សង្វៀនផ្លូវងងឹត

ចុចអាន៖ ហេតុផលសំខាន់ពីរនេះហើយ ទើបរឿង “ភរិយាខ្ញុំអាយុ ១៨ ឆ្នាំ” បោះពុម្ពម្ដងទៀត

ចុចអាន៖ ជំនឿពីបុរាណស្រ្តីមិនគួរធ្វើព្រោះអាចនាំគ្រោះថ្នាក់ ឬស៊យដល់ជីវិត